{"id":8471,"date":"2026-05-17T00:32:03","date_gmt":"2026-05-17T00:32:03","guid":{"rendered":"https:\/\/trusthillpharmacy.de\/?post_type=product&p=8471"},"modified":"2026-05-19T08:39:38","modified_gmt":"2026-05-19T08:39:38","slug":"1b-lsd-125mcg-blotters","status":"publish","type":"product","link":"https:\/\/trusthillpharmacy.de\/nl\/shop\/1b-lsd-125mcg-blotters\/","title":{"rendered":"1B-LSD 125mcg blotters"},"content":{"rendered":"

1B-LSD 125 mcg<\/a> Vuilnisopvullers<\/h1>\n

1B-LSD 125 mcg<\/a> Blotters(1-butanoyl-LSD) is een synthetisch lysergamide en een structureel analoog van LSD.<\/strong>Het bevat een butyrylgroep die aan het indoolstikstofatoom (N1-positie) is bevestigd. Het wordt voornamelijk aangetroffen als een \"onderzoeksstof\" of nieuwe psychoactieve stof (NPS), vaak verkocht op vloeipapier (bijvoorbeeld doses van 125 mcg). Het is niet goedgekeurd voor medisch gebruik en er zijn slechts beperkte gegevens over het gebruik bij mensen beschikbaar.<\/p>\n

Farmacologie en werkingsmechanisme<\/h3>\n

1B-LSD functioneert grotendeels als een prodrug voor LSD.<\/strong> In vitro- en dierstudies tonen aan dat de N1-acylsubstitutie de directe bindingsaffiniteit en agonistactiviteit bij belangrijke receptoren, met name de serotoninereceptor, aanzienlijk vermindert. 5-HT2A<\/strong> receptor (de primaire bemiddelaar van klassieke psychedelische effecten). Zo vertoont 1B-LSD bijvoorbeeld een ongeveer 36 keer lagere affiniteit voor 5-HT2A vergeleken met LSD.<\/p>\n

Na inname ondergaat 1B-LSD in vivo een snelle hydrolyse (deacylatie), waarbij actief LSD vrijkomt. Deze omzetting verklaart de LSD-achtige gedragseffecten in knaagdierstudies, zoals de hoofdschokreactie (HTR), een indicator voor hallucinogene activiteit. Bij muizen is 1B-LSD op molaire basis ongeveer een derde tot een zevende zo potent als LSD.<\/p>\n

LSD (en dus de effecten van 1B-LSD na omzetting) werkt als een parti\u00eble agonist op 5-HT2A-receptoren, met aanvullende activiteit op andere serotoninesubtypen (bijv. 5-HT1A, 5-HT2C), dopaminereceptoren en adrenerge receptoren. Dit leidt tot een veranderde afgifte van glutamaat in de hersenschors, veranderingen in de connectiviteit van hersennetwerken (bijv. verstoring van het default mode network) en de karakteristieke perceptuele, emotionele en cognitieve effecten van psychedelica.<\/p>\n

Farmacokinetiek<\/strong>Er zijn slechts beperkte directe gegevens over 1B-LSD bij mensen beschikbaar, maar studies met nauwe analogen zoals 1P-LSD tonen een snelle omzetting naar LSD na orale toediening, met een bijna volledige biologische beschikbaarheid van de resulterende LSD. LSD zelf begint na 30-90 minuten te werken, bereikt een piek na ongeveer 2-3 uur en houdt 8-12 uur aan, met een plasmahalfwaardetijd van ongeveer 3-5 uur. Soortgelijke profielen worden verwacht voor 1B-LSD.<\/p>\n

Subjectieve effecten<\/h3>\n

Gebruikerservaringen en dierproeven suggereren effecten die sterk lijken op die van LSD, waaronder visuele vervormingen, veranderde denkpatronen, tijdvertraging, euforie of angst, en mogelijk ego-dissolutie bij hogere doses. De blottersterkte van 125 mcg is een gangbare dosis voor recreatief en onderzoek, qua potentie ruwweg vergelijkbaar met een matige dosis LSD na omzetting (hoewel de hydrolyse-effici\u00ebntie per individu kan vari\u00ebren). De aanvang en duur van de effecten zullen naar verwachting sterk overeenkomen met die van LSD.<\/p>\n

Veiligheidsprofiel<\/h3>\n

De fysiologische veiligheid van LSD is hoog bij gebruikelijke doseringen.<\/strong>Ondanks decennialang gebruik zijn er geen gedocumenteerde gevallen van fatale overdoses door LSD zelf. De geschatte dodelijke dosis is extreem hoog (~100 mg, oftewel ~1000 keer een standaard dosis voor recreatief gebruik). Acute effecten zijn onder andere een lichte verhoging van de hartslag, bloeddruk en lichaamstemperatuur, verwijding van de pupillen en mogelijk misselijkheid of kaakspanning.<\/p>\n

Voor 1B-LSD specifiek<\/strong>De veiligheidsgegevens zijn schaars. In silico (computergestuurde) toxicologische beoordelingen wijzen op een matig potentieel risico op hematotoxiciteit en enige cardiotoxiciteit (remming van het hERG-kanaal), vergelijkbaar met andere N1-geacyleerde analogen, hoewel dit voorspellend is en niet bij mensen is bevestigd. Risico's voor de longen of andere organen worden ook gemodelleerd, maar zijn klinisch niet geverifieerd.<\/p>\n

De voornaamste risico's zijn psychologisch en gedragsmatig van aard.<\/strong>:<\/p>\n